абал
Толковый словарь кыргызского языка (1969) I зат. 1. Ал, ал-жай; шарт. Абалың кандай болду деп, Сурарым аман бар бекен? («Курманбек»). [Чаргын] ... бир саамда өзүнүн эмне абалда олтурганын сезбей калды (Сыдыкбеков). Тамак жеп жаткандын ортосунда Асанбай колхоздун абалын Андрейден сурап алды (Байтемиров).
2. Нерсенин белгилүү бир шарттагы көрүнүшү. Заттын газ түрүндөгү абалы.
АБАЛ II обол менен бирдей.
2. Нерсенин белгилүү бир шарттагы көрүнүшү. Заттын газ түрүндөгү абалы.
АБАЛ II обол менен бирдей.