этиш. 1. Бир нерсени (мис., ишти, техниканы ж. б.) билүү, өздөштүрүү, ага машыгуу, көнүгүү. Канча түрдүү техника, Үйрөнөбүз колхоздо (Барпы). Кылганың киши үчүн болсо, үйрөнгөнүң өзүң үчүн (макал). Оку, иште, өнөр үйрөн, көптү бил, Ошону күт, эмгек менен таалай тап (Нуркамал).
2. Үйүр болуу, көнүп калуу, таанышып, аралашып кетүү. Эртерээк жетсем экен эми, Өзүмүн үйрөнгөн колхозума (Шүкүрбеков).
с предшеств. вин. п. научиться, обучиться;
мен трактор айдоону үйрөндүм я научился управлять трактором;
кылганың киши үчүн болсо, үйрөнгөнүң өзүн үчүн фольк. делаешь ты для других, а учишься для себя;
маселени тыкандык менен үйрөнүп тщательно изучив вопрос.
үйрөн-, үйрөнбөй, үйрөнгөн
1. Бир нерсени (мис, ишти, техниканы ж.б.) билүү, өздөштүрүү, ага машыгуу, көнүгүү. Кылганың киши үчүн болсо, үйрөнгөнүң өзүң үчүн (макал). Оку, иште, өнөр үйрөн, көптү бил, Ошону күт, эмгек менен таалай тап (Нуркамал). 2. Үйүр болуу, көнүп калуу, таанышып, аралашып кетүү. Канчалык кооз жерлерде жүрбөйүн, чоң шаарларды аралабайын, айлыма келсем өзүм үйрөнгөн жер, үйрөнгөн эл көзүнө ысык, көңүлүмө жакын көрүндү («Ала-Тоо»).
үйрөн этишинин кыймыл атоочу.
үйрөн этишинин кыймыл атоочу.
үйрөн этишинин кош мамилеси. Балдар компьютерди пайдалануунун ыкмаларын тез эле үйрөнүштү. Зина коллективге тез эле үйрөнүшүп кетти.
ученик; начинающий (напр. писатель);
мастердин үйрөнчүгү ученик мастера.
зат. Кандайдыр бир ишти жаңыдан үйрөнүп, өздөштүрүп келе жаткан, үйрөнүү, өздөштүрүү аракетин жаңыдан баштаган адам. [Жүкөш] мурда шахтада үйрөнчүк болчу (Сасыкбаев). Сени биз номер биринчи цехине чогултуу иштери боюнча адистикке үйрөнчүк кылып бекители («Ала-Тоо»).
Кандайдыр бир ишти жаңыдан үйрөнүп, өздөштүрүп келе жаткан, үйрөнүү, өздөштүрүү аракетин жаңыдан баштаган адам. Жүкөш мурда шахтада үйрөнчүк болчу (Сасыкбаев). Сени биз номер биринчи цехине чогултуу иштери боюнча адистикке үйрөнчүк кылып бекители («Ала-Тоо»).