ученик; начинающий (напр. писатель);
мастердин үйрөнчүгү ученик мастера.

зат. Кандайдыр бир ишти жаңыдан үйрөнүп, өздөштүрүп келе жаткан, үйрөнүү, өздөштүрүү аракетин жаңыдан баштаган адам. [Жүкөш] мурда шахтада үйрөнчүк болчу (Сасыкбаев). Сени биз номер биринчи цехине чогултуу иштери боюнча адистикке үйрөнчүк кылып бекители («Ала-Тоо»).

үйрөнчүк

практикант

Кандайдыр бир ишти жаңыдан үйрөнүп, өздөштүрүп келе жаткан, үйрөнүү, өздөштүрүү аракетин жаңыдан баштаган адам. Жүкөш мурда шахтада үйрөнчүк болчу (Сасыкбаев). Сени биз номер биринчи цехине чогултуу иштери боюнча адистикке үйрөнчүк кылып бекители («Ала-Тоо»).