ир.
1. маленький круглый узбекский хлебец, небольшая круглая лепёшка;
2. чатк. тяньш. тесто, раскатанное для лапши;
3. тяньш. то же, что көмөч.

зат. 1. Май кошулуп, тандырга бышырылган майда нан; тегерек майда нан. Айланайын кербендер, Күйүк күлчө нан барбы? («Кедейкан»).
2. Жазы, тилке-тилке кылып кесилип, сорпого бышырылган камыр; күлчөтай.
Эки киши чакырып, бир табак күлчө жеген менен эчтеме чыкпайт («Ала-Тоо»).

külçö
çörek

күлчө

1. Май кошулуп, дандырга бышырылган кичирээк тегерек нан, тегерек, майда токоч. Күйүк көмөч, күлчө нан, Кудайы кайыр сурадым (Токтогул). || диал. Көмөч. 2. күлчөтай менен бирдей. Эки киши чакырып, бир табак күлчө жеген менен эчтеме чыкпайт («Ала-Тоо»). Безе сепкен күлчөдөй, Ширин кылам каныңды («Эл адабияты»).

ир.-кирг.
1. кушанье, состоящее из тонко раскатанного теста, нарезанного лепёшками и отваренного в мясном бульоне (подаётся вместе с мясом);
2. южн. название болезни верблюдов, то же, что чымын тийди (см. чымын 2).

зат. Эттүү сорпого тилке-тилке камыр кошулуп бышырылган тамак. Батыш күлчөтай жасаган (Байтемиров).

күлчөтай (күлчатай эмес)

Эттин сорпосуна жука жайылып, тилке-тилке кесилип бышырылган беш бармактын камыры. Батыш жасаган күлчөтайын жыгач табакка салып алып келди (Байтемиров).

южн.
то же, что күлчөтай 1.