колот I лог, продолговатая впадина между двумя возвышенностями; узкая горная долина; колот сайын кур эмес жылып аккан булагы фольк. от тихо текущих родников (там) не свободен ни один лог. колот- II понуд. отколо- III пугать, наводить страх; мени колотпо ты меня не пугай; туулгасы болоттон, душманды минтип колоткон фольк. шлем у него стальной, врага он так вот пугал.
зат. Эки жагы бийик, көтөрүңкү узун кокту. Кетип бара жатканыбыз бир узун колот (Бөкөнбаев).Мисте, жаңгак колоттордо ийилген, Жел жүргөндө мөндүргө окшоп күбүлгөн (Осмонкул).
Эки жагы көтөрүңкү, бийик келген узун кокту, сай. Айыл отурган колоттун ортосундагы сазды шылдыраган булак суусу жарып өтөт (Каимов). Колоттун бардыгын жөө туман каптаган (Жантөшев).
колоть I несов. что (на куски) жаруу (дрова); чагуу, майдалоо (сахар). колоть II несов. 1. саюу, сайгылашуу; колоть иглой ийне менен саюу; 2. безл. сайгылашуу; у меня в боку колет капталым сайгылашат; 3. кого (убивать) сайып өлтүрүү; союу; 4. кого, перен. (задевать, язвить) какшыктоо, шылдыңдоо; колоть глаза кекетип мокотуу; правда глаза колет посл. туура сөз тууганга жакпайт.
колоться I несов. жарылуу (напр. о дровах); чагылуу (напр. о сахаре, орехах). колоться II несов. (об игле и т.п.) сайылуу, сайылышуу, сайдырып алуу, чанчытып алуу (мис. ийне ж.б.).