колотиться
Русско-кыргызский словарь Юдахинанесов. разг.
1. (разбиваться) быркыратылуу, сындырылуу;
2. (стучаться) шакылдоо;
3. (сильно биться) согуу, дүпүлдөө, түрсүлдөө;
сердце колотится жүрөк түрсүлдөйт;
4. страд. к колотить 2, 3.
1. (разбиваться) быркыратылуу, сындырылуу;
2. (стучаться) шакылдоо;
3. (сильно биться) согуу, дүпүлдөө, түрсүлдөө;
сердце колотится жүрөк түрсүлдөйт;
4. страд. к колотить 2, 3.