колот Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Эки жагы бийик, көтөрүңкү узун кокту. Кетип бара жатканыбыз бир узун колот (Бөкөнбаев). Мисте, жаңгак колоттордо ийилген, Жел жүргөндө мөндүргө окшоп күбүлгөн (Осмонкул).