жекечил

замкнутый, стремящийся к обособлению.

жекечил

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. Коллективдин таламы менен эсептешпеген, коллективден обочолонгон, өзүнүн гана, керт башынын гана таламын көздөөчү. Колхоз куруп коммуналап, Жекечилди жек көрүү (Бөкөнбаев).

жекечил

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жекечил

ЖЕКЕЧИЛ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Өзүмчүл, өзүнүн керт башы жөнүндө гана ойлоочу, коллективден четте туруучу. Колхоз куруп, коммуналап, жекечилди жек көрүү (Бөкөнбаев).

жекечилик

Киргизско-русский словарь Юдахина

1. личная обособленность; замкнутость;
2. индивидуальное хозяйство.

жекечилик

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. Жекече болгондук, жекечил көрүнүш, бир адамдын таламын коомдун таламына каршы коюучулук. Ар түрдүү мещандык жекечилик көрүнүш («Советтик Кыргызстан»).

жекечилик

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

жекечилик, жекечиликке

жекечилик

Кыргызско-русский словарь Э. Асанова

личностный

ЖЕКЕЧИЛИК

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Өзүмчүлдүк, өзү жөнүндө гана ойлонгондук, коомдон, башкалардан четте туруучулук. Ар кандай жекечиликтен оолак болуу.

жекечилик фактору

Кыргызско-русский словарь Э. Асанова

личностный фактор