жекечил Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Коллективдин таламы менен эсептешпеген, коллективден обочолонгон, өзүнүн гана, керт башынын гана таламын көздөөчү. Колхоз куруп коммуналап, Жекечилди жек көрүү (Бөкөнбаев).