турактуу

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. 1. Бир жерден орун алган, бир жерде дайыма жашоочу. Турактуу эл.
2. Туруктуу, өзгөрбөс, турумдуу. Турактуу ошол тоону кылган сайран, Жапайы арстан, аюу, толгон айбан (Бөкөнбаев).

турактуу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

турактуу

Кыргызско-русский словарь Э. Асанова

долговременное

долговременный

ТУРАКТУУ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Бир жерден орун алган, бир жерде дайыма жашоочу. Турактуу эл. 2. Туруктуу, өзгөрбөс, турумдуу. Турактуу ошол тоону кылган сайран, Жапайы арстан, аюу, толгон айбан (Бөкөнбаев).

турактуу байланыш түйүнү

Кыргызско-русский словарь Э. Асанова

стационарный узел связи

турактуу көбөйтүүчү

Кыргызско-русский словарь математических терминов (1996)

постоянный множитель

ТУРАКТУУЛУК

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Белгилүү бир жерден, жайдан орун алгандык, дайыма бир жерде жашап тура алгандык. 2. Туруктуулук, өзгөрүлбөстүк, турумдуулук.

турактуу чоңдук

Кыргызско-русский словарь математических терминов (1996)

постоянная величина