ТУРАКТУУ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 1. Бир жерден орун алган, бир жерде дайыма жашоочу. Турактуу эл. 2. Туруктуу, өзгөрбөс, турумдуу. Турактуу ошол тоону кылган сайран, Жапайы арстан, аюу, толгон айбан (Бөкөнбаев).