1. Көзү жакшы көрө албай бүдөмүк тартуу, начар көрүү. Алдынан багыт алар жылчык таппай, Баратты эки көзүм караңгылап (Абдыраманов). 2. Алсыроо, эс-учун жогото баштоо. Такыр өйдө боло албайм, көзүм караңгылап, башым айланып кетет (Кыдырмышев). Гүлайымдын көңүлү айнып, көзү караңгылайт (Абдукаримов).

1. Көзү жакшы көрө албай бүдөмүк тартуу, начар көрүү. Алдыман багыт алар жылчык таппай, Баратты эки көзүм караңгылап (Абдыраманов). 2. Алсыроо, эс-учун жогото баштоо. Такыр өйдө боло албайм, көзүм караңгылап, башым айланып кетет (Кыдырмышев). Гүлайымдын көңүлү айнып, көзү караңгылайт (Абдукаримов). В.: Көзү карайлоо. Айтор, талмоорсуп көзү карайлай түштү да, жыгылып кете жаздады (Сыдыкбеков).