Фразеологический словарь кыргызского языка (2015)
1. Көзү жакшы көрө албай бүдөмүк тартуу, начар көрүү. Алдынан багыт алар жылчык таппай, Баратты эки көзүм караңгылап (Абдыраманов). 2. Алсыроо, эс-учун жогото баштоо. Такыр өйдө боло албайм, көзүм караңгылап, башым айланып кетет (Кыдырмышев). Гүлайымдын көңүлү айнып, көзү караңгылайт (Абдукаримов).