Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Көзү жакшы көрө албай бүдөмүк тартуу, начар көрүү. Алдыман багыт алар жылчык таппай, Баратты эки көзүм караңгылап (Абдыраманов). 2. Алсыроо, эс-учун жогото баштоо. Такыр өйдө боло албайм, көзүм караңгылап, башым айланып кетет (Кыдырмышев). Гүлайымдын көңүлү айнып, көзү караңгылайт (Абдукаримов). В.: Көзү карайлоо. Айтор, талмоорсуп көзү карайлай түштү да, жыгылып кете жаздады (Сыдыкбеков).