1. горох;
2. см. бурчак.

I зат. Көгөндүн көздөрү бир жак учу томолок түйүлгөн, экинчи учу илмектүү кыска жип. Кереч мойнуна курун салып, кемпири көгөндүн буурчагын мойнуна өткөрдү (Жантөшев).
БУУРЧАК II зат. Чанактуу өсүмдүктөрдүн тобуна кирүүчү даны тоголок келген талаа жана огород өсүмдүгү жана анын даны. Булуңча сепкен буурчакты, Алтын деп билген турпакты (Тоголок Молдо).

bean биин;
pea пии

burçak.

буурчак (бурчак эмес),
буурчагы, буурчакка

Кыргыз тилиндеги буурчак сөзү буур+чак деген бөлүктөрдөн турат. Анын буур уңгусу байыркы түркчө буг + ур деген морфемалардан куралган. Бул сөздүн буг уңгусу азыркы буу деген этишке туура келет, -ур мүчөсү мааниси боюнча өздүк мамиленин -н мүчөсүнө туура келет да, буурчак азыркы муунчак (<--буун+чак) сөзүнө мамилелеш болуп чыгат. Анткени буурчактын даны муунчактардын ичине жайгашат. Ошол себептен буурчак ушундай аталган.

бурчак менен бирдей. Бирок ал көгөндүн буурчагынан чыга албай жулунат (Жантөшев).

1. Чанактуу өсүмдүктөрдүн тобуна кирүүчү талаа жана огород өсүмдүгү. Буурчак айдалган жер. 2. Ушул өсүмдүктүн тоголок келген даны. Туз – буурчак жумшап калган кезде салынат («Кыргызстан аялдары»).

падать крупными каплями (напр. о слезах);
Алтынайдын көзүнөн буурчактап жаш төгүлдү стих. из глаз Алтынай градом лились слёзы.

буурчакта-

бурчакта менен бирдей. Татыбектин көз жаштары буурчактап кулап жатат (Байтемиров).

буурчактоо

буурчактуу

см. бурчактык.

buurçak (fasol)
fasulye