зат. эс. Баалуу материянын бир түрү. Абайы көпчүк. Абайы үртүк.

абайы (баалуу)
абайы жабуу

абайы, абай
фольк., южн.
1. сорт дорогой материи (на одежду не идёт);
абай менен үпчүлөп сделав завязки из материи абай;
абайы көпчүк подстилка на седло из материи абайы;
2. узорная попона (на лошадь или верблюда);
абай үртүк жаптырган или абай менен жаптырган он покрыл (коня) дорогой попоной.

«Агынектин боюнан, Аша коюп адуулап, Алдындагы Буурулду, Абайы менен жабуулап» («Семетей»), Бул — кийинчерээк көбүнчө кыз-келиндердин токулгасына салынуучу кооз ат жабуу. Уздар анын жердигин эндей таардан, кездемеден тандап, ага, «Илме дос», «басма сайма» аркылуу түр жиптерден көркөм көчөттөрдү табакча-табакча кылып, ат соорусунан даана көрүнгөндөй беришкен.

1. Көбүнчө үртүк, ат жабуу. 2. Көрпөчө жасала турган кымбат баалуу калың материал, кездеме. Абайы көпчүк. Абайы үртүк жаптырган, Аземдүү тумар тактырган, Аргымактан бир канча («Манас»).

Жибек, жабуу, кооздоп саймалаган ат жабуу деген мааниде колдонулат. Агарып чатыр көрүнөт, Асмандан түтүн бөлүнөт. Абайы көпчүк, ак быштаң, Аргымак аттар көрүнөт («Семетей»).

Асман. Гана секетим, тап гой, Абайымда айтоо, төбөйлөйдө төйтөө (Абакиров).