этиш. Турмуш куруу, аял алуу. Бой жеткен жигит үйлөнсүн, Үйүнөн жаңы сый көрсүн! (Маликов).
возвр. от үйлө- III
жениться;
кызга үйлөн- жениться на девушке;
Зыйнакүлдү таштап, мага үйлөнгөн он бросил Зыйнакюль и женился на мне.
үйлөн-, үйлөнбөй, үйлөнгөн
Турмуш куруу, аял алуу, үй-бүлө куруу. Бой жеткен жигит үйлөнсүн, Үйүнөн жаңы сый көрсүн (Маликов).
и. д. от үйлөндүр-;
Гүлсараханга үйлөндүрүүнү ойлол задумав женить его на Гюльсарахан.
үйлөн этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от үйлөн-
1. женить;
2. выдать замуж;
3. поженить;
бой жетип чоңойгондо ата-энелери экөөнү үйлөнтүп коюшту когда (девушка и парень) достигли совершеннолетия, родители их поженили.
үйлөн этишинин аркылуу мамилеси.
и. д. от үйлөн-;
Дарыяханга үйлөнүү женитьба на Дарыяхан.
үйлөн этишинин кыймыл атоочу.
үйлөн этишинин кыймыл атоочу.
адаб. Эки жаштын баш кошуу, кызды узатуу, тосуп алуу салтына байланышкан элдик ырлар. Кыз узатуу кезинде жеңесинин ыры: Ичигим чечип кийишкен, Ичтейим ачып сүйлөшкөн. Көйнөгүм ачып кийишкен, Көңүлүм ачып сүйлөшкөн. Көйнөгүң калды иргеде, Көңүлүм жаман бирге эле... (Элдик ырдан).
и. д. от үйлөн-
женитьба;
перинин кызына үйлөнүштүн аракетин кылды (из сказки) он старался жениться на дочери пери.
Үйлөн этишинин кош мамилеси. Теңтуш курбуларынын баары небак үйлөнүшкөн.