этиш. Чочулаган же корккон тур менен эки жагын элеңдеп кароо, чочулаган, элеңдеген абалда болуу. Динар эки жагына элтеңдеп, кээде бир тынымга токтой калат (Сыдыкбеков).
пугливо озираться, вертя головой;
элеп-желеп болуп элтеңдеди он пугливо вертел головой;
кыздын мингени эликтей, элтеңдеген жээрде кашка конь, на котором едет девушка, подобен косуле, пугливый, рыжий, лысый.
Чочулаган же корккон түр менен эки жагын элеңдеп кароо, чочулаган, элеңдеген абалда болуу. Динар эки жагына элтеңдеп, кээде бир тынымга токтой калат (Сыдыкбеков).
элтеңде этишинин аркылуу мамилеси.
элтеңде этишинин аркылуу мамилеси.
взаимн. от элтеңде-;
адашкан жолоочу сыңарындай элтеңдешет они озираются, будто сбившиеся с дороги путники.
элтеңде этишинин кош мамилеси.