в разн. знач.
элемент;
жат элемент чуждый элемент.
зат. 1. Бир нерсенин составдык бөлүгү, жагы. Фольклордун да бизге керектүү элементи бар («Советтик Кыргызстан»).
2. хим. Химиялык жөнөкөй жол менен составдык бөлүккө ажырабай турган жөнөкөй зат. Элементтердин мезгилдик системасы.
3. саяс. Кандайдыр бир коомдук чөйрөнүн өкүлү. Реакциячыл элементтер, байлар менен манаптар театрга кастык кылды («Советтик Кыргызстан»). Партия өзүн оппортунисттик элементтерден тазалап тургандыгы менен чыңдалат («Коммунист»).
4. физ. Электр тогун алууга колдонулуучу прибор.
element (noun)
A unit of information within a markup language that is defined by a tag, or a pair of tags surrounding some content, and includes any attributes defined within the initial tag.
item (noun)
The basic element that holds information in Outlook (similar to a file in other programs). Items include e-mail messages, appointments, contacts, tasks, journal entries, notes, posted items, and documents.
элемент, элементи, эле ментти
элемент түспөлү (мат.)
элементтердин мезгил дик закону
элементтердин мезгил дик системасы
м.
1. (составная часть сложного целого) элемент (татаал бир бүтүндүктүн составдык бөлүгү);
важнейшие элементы драматического произведения драмалык чыгарманын зор маанилүү элементтери;
2. элементы мн. (основы, начала) элементтер (бир нерсенин башталгычы);
элементы алгебры алгебранын элементтери;
3. хим. элемент (жөнөкөй химиялык жол менен эң жөнөкөй составдык бөлүккө ажыралбай турган зат);
периодическая система элементов элементтердин периодический системасы;
4. физ. элемент (электр тогун алууга арналган прибор);
гальванический элемент гальваникалык элемент;
сухой элемент кургак элемент;
прогрессивные элементы общества коомдун прогрессивдүү элементтери;
подозрительный элемент күнөмдүү, шектүү элемент.
элемент (ар кандай татаал бүтүндүн, аны түзө турган составдуу бөлүгү. М.: көптүктүн элементи, фигуранын элементи ж. б.)
1. Татаал бир бүтүндүктүн курамдык бөлүгү. Пейзаждык сүрөттөөлөр көркөм чыгарманын маанилүү элементтеринин бири. 2. Бир нерсенин башталгыч негизи. Кыргыздын таланттуу төкмө акындары Токтогул, Тоголок Молдо. Жеңижок, Барпылардын чыгармаларында жер, суу, от, аба – жаратылыштын негизин түзүүчү элементтери экендиги жөнүндө натурфилософиялык көз караштары камтылган. 3. Жөнөкөй химиялык жол менен курамдык бөлүккө ажыратылбай турган зат. Элементтердин мезгилдик системасы. 4. өт. Кандайдыр бир коомдук чөйрөнүн өкүлү. Коомдун прогрессивдүү элементтери.
элементардык
элементардык бөлүкчө лөр
элементардык геомет рия
элементардык матема тика
элементардык функция
1. Баштапкы, алгачкы, негизине гана тийиштүү. 2. Жөнөкөй, баарыга түшүнүктүү, өзүнөн өзү белгилүү, түшүндүрүүнү керек кылбай турган.
арифметика элементарная арифметика
элементардык алгебра (элементардык математиканын жөнөкөй теңдемелерин жана барабарсыздыктарын үйрөтүүчү бөлүгү)
элементардык геометрия (негизинен жылдыруулар группасы жана окшоштуктар группасы менен аныкталуучу геометрия)
элементардык математика (өзгөрмө чоңдуктун, функциянын, пределдин, көптүктүн түшүнүктөрү колдонулбай, арифметика, элементардык алгебра, геометрия жана тригонометрияны камтыган математика)
элементардык функция (көп мүчөлөрдү, рационалдык функцияларды, көрсөткүчтүү, даражалуу, логарифмдик, тригонометриялык жана тескери тригонометриялык функцияларды камтыган функциялардын классы)
нареч.
баарыга түшүнүктүү, жөнөкөй.
ж.
баарыга түшүнүктүүлүк, жөнөкөйлүк.
~, ая, -ое
1. (начальный) элементардык, баштапкы, алгачкы, негизине гана тийиштүү;
элементарная математика элементардык математика;
2. (простейший) жөнөкөй, баарыга түшүнүктүү, өзүнөн өзү белгилүү, түшүндүрүүнү керек кылбай турган;
элементарный способ решения задачи эсепти чыгаруунун жөнөкөй жолу;
3. перен. (упрощённый, ограниченный) жөнөкөй, терең эмес, чектелген, оңойлотулган;
элементарный взгляд на вещи буюмга жөнөкөй (терең эмес) көз караш.
1) милдетти аткаруунун жөнөкөй ыкмасы; 2) маселени чыгаруунун жөнөкөй ыкмасы
элементтик
элементтик анализ (хим.)
имараттардын жана курулмалардын элементтери
информациялар теориясынын элементтери