Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Бир жерин күйгүзүп алганда, өйкөлгөндө ж. б. учурларда пайда болуучу ичине суу толгон каканак сыяктуу жара.
ЫЙЛААК II сын. Көп ыйлаган, ыйы басылбаган , көз жашы тыйылбаган. Кичинемде дарылдап ыйлаак да болупмун (Сыдыкбеков). Керез күчүн ыйлаак чекир көзүнөн чыгарып бырылдады (Бейшеналиев).