~: жаан-чачын атмосферные осадки;
жаан-чачын болбойт без осадков;
талаан-чачын см. талаан.
разбросанный, раскиданный, рассеянный; находящийся в беспорядке, в хаотическом состоянии;
Каныштын үйү чачынды, адатынча жыйбаган стих. юрта Каныш в беспорядке, по обыкновению (в ней) не убрано.
сын. Чогуу эмес, чаржайыт, баш аламан, бытыранды, иретсиз.
1. Чогуу эмес, чаржайыт, баш аламан, бытыранды, иретсиз. 2. хим. Чачынды элементтер, жаратылыштагы ар түрдүү элементтердин казып алынуучу кен байлыктарынын (көмүрдүн, туздардын, фосфриттердин) курамында аралашма түрүндө кездешүүчү элементтердин тобу.
Өлүккө аза тутууну билдирүү. Кошокчулар чачтарын жазып, үн салып, чоролор табытка ийин тосуп, сыңар тизелей үңкүйүп отурду (Айтматов).
р. разг.
частный; частник; единоличник.