унутчаак

забывчивый, беспамятный.

сын. Эсинен тез чыгарып коюучу, тез унутуп калуучу. Чоң ата карыгандыгынан унутчаак боло баштады («Жаш ленинчи»).

absent-minded ’эбсэнт-‘майндид;
forgetful фо’гэтфул

unutçaak
dalgın, unutkan

унутчаак

УНУТЧААК

Эсинен тез чыгарып коюучу, тез унутуп калуучу. Чоң ата карыгандыгынан унутчаак боло баштады.

забывчивость.

зат. Эсинен тез чыгарып коюучулук, тез унутуп калуучулук. Ушул аз эле күндүн ичинде энеге унутчаактык да жармашты («Ала-Тоо»).

унутчаактык, унутчаактыгы

Эсинен тез чыгарып коюучулук, тез унутуп калуучулук. Ушул аз эле күндүн ичинде энеге унутчаактык да жармашты («Ала-Тоо»).