м.
жеме;
посмотреть с укором жемелеген түр менен кароо.
несов.
1. см. укоротиться;
2. страд. к укорачивать.
ср.
1. тамырдануу, тамыр жаюу;
2. перен. өнөкөт болуу, өнөкөткө айлануу, сиңүү, чыңдалуу.
сов. что
1. тамырдоо, тамыр жаюу;
2. перен. өнөкөт кылуу, сиңдирүү, чыңдоо.
сов.
1. тамырдануу, тамыр жаюу;
2. перен. өнөкөт болуу, өнөкөт болуп калуу, өнөкөткө айлануу, сиңүү, чыңдалуу;
привычка укоренилась адат өнөкөт болуп калды;
многие обычаи укоренились в быту с давних времён көп үрп-адаттар турмушта эзелден бери өнөкөт болуп калган.
несов.
1. см. укорениться;
2. страд. к укоренять.
ж.
жеме, жекирүү, уяткаруу, зекүү;
говорить что-л. с укоризной бир нерсени жемелеп айтуу.
нареч.
жемелеп, жекирип, уяткарып, зекип.
~, ая, -ое
жемелеген, жекирген, зекиген;
укоризненные слова жекирген сөздөр.
сов. кого
жемелөө, жекирүү, зекүү.
сов. что
кыскартуу;
укоротить палку таякты кыскартуу.
сов.
(стать короче) кыскаруу;
дни укоротились күн кыскарды.