зат. 1. Токулган материя, кездеме.
2. биол. Өз ара байланышта болгон жана организмде бирдей функцияны аткарган бир өңчөй, бир түрдүү клеткалардын тобу.
ж.
1. текст. кездеме;
полотняная ткань болотнай кездеме;
шёлковая ткань жибек кездеме;
полушерстяная ткань жарым жүн кездеме;
2. биол. ткань (организмде белгилүү бир милдетти аткарууга ийкемделген клеткалар түркүмү);
мышечная ткань булчуң тканы;
3. перен. (основа, содержание чего-л.) маңыз, мазмун, бир нерсенин негизи;
ткань рассказа аңгеменин негизги мазмуну.
(гист.) ткань; атайын бир функцияны аткаруучу тектеш клеткалардын бир системасы, организмде көп түрлүү ткань бар: т. волокнистая — талчалуу ткань, майда талчалары бар ткань; т. жидкая — суюк ткань, мисалы, кан, лимфа; т. губчатая — кемиктүү ткань; т. костная — сөөк тканы, скелеттин сөөктөрүн куруучу ткань; т. мускульная — к. ткань мышечная; т. мышечная — булчуң тканы, дененин булчуңдарын түзүүчү ткань; т. нервная — нерв тканы, нерв клеткаларынан турган ткань; т. паренхимная — паренхима тканы, без органдарынын негизги тканы; т. пузырчатая — исиркектүү ткань; т. ретикулярная — торсымак; т. сетчатая — к. т. ретикулярная; т. соединительная — тутумдаштыргыч ткань, дененин клеткаларын, органдарын бири бирине бириктирип, чиркештирип туруучу ткань; т. студенистая — килкилдек ткань; т. хрящевая — кемирчек тканы, денедеги кемирчектерди куруучу ткань; т. эпителиальная — эпителий тканы, денедеги бардык органдарды чөйрөдөн жаап, калкалап туруучу ткань, мисалы, тери, былжырдуу чел ж. у. с.
1. Токулган кездеме. 2. биол. Өз ара байланышта болгон жана организмде бирдей функцияны аткарган бир өңчөй, бир түрдүү клеткалардын тобу.
ср.
1. (действие) токуу, согуу (кездемени, өрмөктү);
2. собир. (изделия) токума нерселер, кездемелер.