1. статный; имеющий хороший вид и обладающий положительными качествами;
сындуу жигит статный парень;
аттары сындуу, тандалган кони у них статные, отборные;
сындуу болсо өтүгүң, оорутпасын бутуңду погов. если твои сапоги красивы, пусть не причиняют боли ногам;
2. послелог, выражающий подобие;
чоюн сындуу подобный чугуну, как чугун;
элик сындуу күлүк скакун, подобный косуле (по стройности и по бегу);
ат кайтартып коюшту, Молдожаш сындуу балага фольк. коней сторожить они поручили такому пареньку, как Молдоджаш;
аба сындуу керек нужен как воздух.

I сын. Келишимдүү, келбеттүү, сыны мыкты. Сабыр дөбөгө чыкканда сындуу бою балдардын көзүнө сүрдүү, сүйкүмдүү көрүндү (Сыдыкбеков). Сымбатын таап ырдайлык, Балам, сындуусу чыгат келинден (Токтогул).

сындуу (сын а.)

сындуу жанд.

Келишимдүү, келбеттүү, сыны мыкты. Сабыр дөбөгө чыкканда сындуу бою балдардын көзүнө сүрдүү, сүйкүмдүү көрүндү (Сыдыкбеков). Сымбатын таап ырдайлык, Балам, сындуусу чыгат келинден (Токтогул).

Окшош, сыяктуу, өңдүү. Бийикте деңиз сындуу көпкөк асман, Тоо башын көлөкөлөп булут баскан (Токомбаев). Коё берсе арыштап, Кулан сындуу жүгүргөн (Осмонкул). Атуулуңду пешка сындуу санаган, Арыласың качан ушул адаттан? (Байгазиев).

зат. Келишимдүүлүк. Боюнун сындуулугун көрүп, жаш кызга көзү түшкөндөр кеп болду («Ала-Тоо»).

сындуулук, сындуулугу

Келишимдүүлүк. Боюнун сындуулугун көрүп, жаш кызга көзү түшкөндөр көп болду («Ала-Тоо»).