суроочу

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. 1. Суроо берген, сураган киши.
2. Сураганды жакшы көргөн, көп сураган киши. Суроочунун көп экен өзүнүн малы, Аяп мингиси келген аны (Шүкүрбеков).

суроочу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

суроочу (а.)

СУРООЧУ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Суроо берген, сураган киши. 2. Сураганды жакшы көргөн, көп сураган киши. Суроочунун көп экен өзүнүн малы, Аяп мингиси келген аны (Шүкүрбеков).