ир.
1. одежда, которой одаривают почётных гостей на свадьбе или на пирах;
2. южн подарки отцу жениха и приезжающим с ним гостям со стороны отца невесты.
зат. Үйлөнүү тоюнда кудаларга, сөөк-тамырга кийгизе турган кийим-кече. Тойго келген кудаларга сарпай кийгизишти
1. Сыйлуу адамга (конокко, куда-кудагыйларга ж. б.) кийгизген кийим. Сарпайдан үч жүз тон болду («Манас» С. О.). Тойго келген кудаларга сарпай кийгизишти. Сагызган учпас сап токой, Сарпайын жүктөйт бир ногой («Эл адабияты»). 2. Кооздолгон ат жабуу. Эгер Каныбекти кармап берсеңиз, Сарпайылап ат мингизем (Жантөшев). Сарпайы санга толуптур («Манас» С. О.). 3. Баалуу белек. Сый сарпай кимди гана кубандырбайт (Абакиров). 4. өт. Кандайдыр бир нерсенин үстүнө жабылган жабуу. Коңур күздүн акыркы айы жаңырып, Тоолор эчак кыш сарпайын жамынган.
диал. Дос болуучу адамдар бири-биринин ага-туугандарына, өздөрүнө кийим-кечек беришип, конок болушуп, карыя-аксакалдардын алдында «бата» алып достошкон учуру.
ир.
1. то же, что сарпай 1;
2. название дорогой материи.
одаривать гостей одеждой (на свадьбе, на пирах);
эки катардан сарпайылап жөнөтөт (гостей) провожают, одарив двумя комплектами одежды.