южн.
то же, что жуучу.

agent ‘эйжэнт;
intermediary интэ’миидйэри

ortomçu
ara bulucu, aracı

ортомчу: ортомчу тил
(тех.)

ортомчу (жуучу) (диал.),
(этн.)

посредник

Эки ортодо жүргөн арачы киши. Ортомчуга кирбей койду.

ортомчулар (экон.)

ortomçuluk
delâlet, tavassut, aracılık

ортомчулук
ортомчулук базары (экон.)

ОРТОМЧУЛУК – мамлекеттер аралык талаштарды, чыр-чатактарды, аскердик кагылышууларды дипломаттык каражаттардын жардамы менен жөнгө салуу, жайгаруу тариздеринин бири. О. кылуу талаштын катышуучулары үчүн милдеттүү болуп саналбайт жана ортомчу болгон мамлекет үчүн эч кандай милдеттенме жаратпайт; анын ортодогу талашка кийлигишүүсү катары каралууга мүмкүн эмес. Талаштагы тараптардын бири же ортомчу өзү О-тун натыйжасыздыгына көзү жеткенде, анын милдеттери токтотулду деп эсептелет.

Посредничество