то же, что күнүчүлүк.

зат. 1. Көп аялдуу кишинин аялдарынын өз ара мамилеси, бирин-бири көрө албоочулук мамилеси. Балдардан улам чырлашкан, Күнүлүктү коюңар (Жантөшев).

1. 2.                  Көрө албастык, ич тардык, атаандашуучулук. Билер-билбес экөөндө, Күнүлүгү бар экен («Эр Төштүк»).

күнүлүк, күнүлүгү, күнүлүккө

1. Күнүлөш аялдардын бири-бирине карата болгон абалы жана ошондой абалдагы мамилеси. Күнүлүктө жүрүп күн көрүү. Күнүлөш аялдардын күнүлүгүнөн чыккан чыр-чатак. 2. Бири-бирине атаандашып эрегишүүчүлүк, бирин-бири көрө албаган ичи тардык. Билер-билбес экөөндө, Күнүлүгү бар экен («Эр Төштүк»).