кылжың

1. то же, что көкмөө;
2. перен. то же, что кылжаке.

: кылжың-кылжың этүү — кылжыңдап, бир орунда турбай шылкылдоо. Ашыр бир орунга тура албай кылжың-кылжың этип жете келди.

кылжың: кылжың-кыл-
жың
кылжың сөз

кылжыңда

этиш. 1. Кылжың-кылжың этүү, шылкылдоо. Кылжыңдап келет бир күнү, Шляпасы бүктөлүп (Шүкүрбеков).
2. Калжактоо, түз сүйлөбөө.

(о женщинах) капризничать, ломаться, кривляться.

кылжыңда-

1. Кылжың-кылжың этүү, шылкылдоо, мас абалда болуу. Кылжыңдап келет бир күнү, Шляпасы бүктөлүп (Шүкүрбеков). 2. Калжактоо, түз сүйлөбөө.

понуд. от кылжыңда-;
башын кылжыңдатып вертя головой.

кылжыңдат-, кылжың-
датты

кылжыңдатуу

кылжыңдаш

кылжыңда этишинин кыймыл атоочу.

кылжыңдоо

кылжыңда этишинин кыймыл атоочу.

Кылжыңдап, бир орунда турбай шылкылдоо. Ашыр бир орунга тура албай кылжың-кылжың этип жете келди.