кылжый

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

этиш. 1. Башын бир жагына кыйшайтуу; башын салаңдатуу, башын жерге салуу (мисалы, чарчап-чаалыкканда). Кылжыйып отурат.
2. Өтө арыктоо, кыржыюу. Кылжыйган арык киши.

кылжый-

Киргизско-русский словарь Юдахина

(о шее) гнуться;
кылжыйып отурат он сидит, повесив голову;
кылжыйган арык киши очень худой (искривившийся от худобы) человек.

кылжый-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кылжый-, кылжыюу, кыл жыят
кылжыйып-мулжуюп

КЫЛЖЫЙ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Башын бир жагына кыйшайтуу, башын салаңдатуу, башын жерге салуу (мис., чарчап-чаалыкканда). Кылжыйып отурат. 2. Өтө арыктоо, кыржыюу. Кылжыйган арык киши.

кылжыйт

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

кылжый этишинин аркылуу мамилеси.

кылжыйт-

Киргизско-русский словарь Юдахина

понуд. от кылжый-;
мойнуңду кылжыйтпа не вешай голову.

кылжыйт-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кылжыйт-, кылжыйтты

КЫЛЖЫЙТ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

кылжый этишинин аркылуу мамилеси.

кылжыйыш-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кылжыйыш-