1. сопровождающий в пути;
2. (точнее ат кошчу) стремянный (на обязанности которого лежит уход за лошадьми в пути);
атайлап кошчуң болбосо, жүгөнүң алып, атка бар погов. если у тебя нет стремянного, бери своё седло и иди к коню;
жаманга башчы болгончо, жакшыга кошчу бол погов. чем быть начальником над дурными, лучше быть стремянным у хорошего;
3. пахарь.

I зат. Жол жүргөн адамдарды жандап, кызматын кылып жүрүүчү киши. Жетимиш жигит кошчу алып, Кулан атып, бөкөн кууп, Салбырынга барыптыр («Манас»). Алтымыш жигит кошчу алып, Манас ууга барыптыр («Манас»).
¨ Ат кошчу к. ат I.
КОШЧУ II зат. Кош айдоочу, кош айдоого катышуучу.

кошчу (сокочу)

кошчу (ө. ч.)

кошчу (бирөөнү жан доочу)

кошчу-

Жол жүргөн адамдарды, даражасы улууларды жандап, кызматын тейлеп жүрүүчү киши. Алтымыш баатыр кошчу алам, Аттанып өзүм жол чалып («Сейтек»). Акундун кызы Айчүрөк, Отуз кызды кошчу алды («Семетей»). Тепесин таштап сулатып Кара ниет түгөнгүр, Кошчуларын кубантып («Эл адабияты»).

Кош айдоочу, кош айдоо жумушун аткаруучу дыйкан. Кыргыз мамлекетинин уюткусу – кыргыз арасынан чыккан батрак, кедей дыйкан, кошчулар («Эркин тоо»). Чайрыкер менен кошчунун, Жашы болгон бир кезде (Турусбеков).