кошамат

то же, что кошомат.

зат. Бирөөгө жагынуучулук, жасакерленгендик. Эмдиге кошаматыңды койбойсуң (Аалы). Кошаматка кой союп, Күлгөнүңдү ырдадың (Токтогул).

кошаматчы

зат. Кошаматты көп айткан, кошамат кылган адам. Карасам, келген жигит, Желки кара дешчү Айдардын кошаматчысы экен (Сыдыкбеков).

кошаматчы менен бирдей.

зат. Кошамат кылуучулук, көшөкөрлөнүүчүлүк.