колтой

этиш. Жоон, чоң болуп көрүнүү, сезилүү. Колтойгон жоон кол.

колтой-

иметь вид толстого коротышки; быть здоровенным;
колтойгон жоон кол толстая рука, ручища.

колтой-, колтоёт, колтоюу

Жоон, чоң болуп көрүнүү, көлөмдүү, зор сезилүү. Колтойгон чоң камчыны колго алышып (Маликов). Колтойгон чоң ашкабактары сайдын ташындай («Чалкан»).

колтойт-, колтойтту

колтой этишинин аркылуу мамилеси.