сын. Сүзүлгөн, коюуланган (уйкусураган, уйкусу келген, талыкшыган көздөр жөнүндө). Ажардын көзү койгул, бети анар (Турусбеков).
Сүзүлгөн, коюуланган (уйку сураган, уйкусу келген, талыкшыган көзгө карата). Мен дагы отурамын, жанымда Ажар, Ажардын көзү койгул, бети анар (Турусбеков).
многокр. от кой- II;
сыр жебе менен койгулап, алайын шондо кырды эми фольк. пуская свои гладкие стрелы, многих он там уничтожил;
өз башын өзү койгулайт он рвёт на себе волосы (букв. он сам себя стукает по голове);
башыңды ташка койгуласаң да никакими силами ты не добьёшься;
башыңды ташка койгуласаң да, келбейт никакими силами ты его не заставишь явиться.
Кайра-кайра коюу, уруу, чапкылоо, ургулоо. Башка-көзгө койгулады.
частые удары;
атты койгулакка алды он нахлёстывает коня.
возвр. от койгула-
ударяться повторно;
таштан-ташка койгуланып ударяясь то об один камень, то о другой.
койгулан-, койгуланбай,
койгуланган
койгула этишинин өздүк мамилеси.
понуд. от койгула-;
калп койгулат- беззастенчиво врать;
калпты-чынды койгулатып всеми правдами и неправдами;
ойду-тоону койгулата бер- см. ой II.
койгула этишинин аркылуу мамилеси.
койгулаш I
и. д. от койгула-
схватка, потасовка.
койгулаш- II
взаимн. от койгула-
бить друг друга; сталкиваться лбами (напр. о баранах).
койгула этишинин кош мамилеси.
этиш. Койгул тартуу, сүзүлүү (уйкусу келгенде, талыкшыганда ж. б. учурларда). Көздөрү койгулданып, чарчаган Абышканын уйкусу келип отурган эле («Ала-Тоо»).
мутнеть;
көздөрү койгулданып, кичирее түштү глаза у него помутнели и сузились.
койгулдан-, койгулдан бай, койгулданган
Койгул тартуу, сүзүлүп туруу (уйкусу келгенде, талыкшыганда). Көздөрү койгулдана түштү (Сыдыкбеков).
койгулдан этишинин аркылуу мамилеси.
койгулдан этишинин кыймыл атоочу.
койгулдан этишинин кыймыл атоочу.
койгул менен бирдей. Жайдарым тике карап күлүмсүрөп, Койгулжум кара көзү мурун үрөп (Турусбеков).
койгул менен бирдей. Акылдуу койгулт көздөрү ойлуу тиктейт (Сыдыкбеков).