этиш. Киши сыяктануу, адамсынуу, киши сапатында болуу. Кишисинип сый көрсөтүүгө жарыган жок («Ала-Тоо»). Кел, балам, чайың муздап калды! — деп, атам да мага жаны ачыган кишисинди (Жантөшев).
уподоб. от киши
считать себя человеком.
кишисин-, кишисинбе-,
кишисинген
Кандайдыр бир киши абалында болуу, ошондой абалдагы кишиге окшоп көрүнүү, колунан бирдеме келген, бирдемеге жарагыдай, арзыгыдай киши сыяктануу, кишилик сапаты бар өңдөнүү. – Кел, балам, чайың муздап калды! – деп, атам да мага жаны ачыган кишисинди (Жантөшев). Элге кур кетүүнү ылайык көрбөй жүргөн элем,– дедим кишисинип («Ала-Тоо»).
кишисин этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от кишисин-;
мени деле кишисинтпейт он меня вовсе человеком не считает.
Кимдир бирөөнү кишилик сапаты, идиреги бар, колунан иш келет, аркы-беркини түшүнөт деп баалоо, киши катарында саноо. Сени кишисинтип ишенип жүргөнүм бекеринен эмес эле, иничегим! («Ала-Тоо»).
кишисинт этишинин кыймыл атоочу.
кишисин этишинин кыймыл атоочу.
кишисин этишинин кыймыл атоочу.