кетиш I
и. д. от кет- I;
келиш-кетиш взаимное посещение;
келиш-кетиш туугандыктын белгиси фольк. взаимное посещение - признак родственности.
кетиш- II
взаимн. от кет- I;
жай-жайына кетишти они разошлись по своим местам;
эки коңшу кетишип калды два соседа разошлись (рассорились).

этиш. Мамилеси, ынтымагы бузулуу, араздашуу, ажырашуу. Эки коңшу кетишип калды. Агайын-тууган кишилер кетише албайт.

gidiş, gitmek işi.

кетиш

Ынтымактары, ыркы кетүү, мамилеси бузулуу, араздашуу, ажырашуу. Эки коңшу кетишип калды. Агайын-тууган кишилер кетише албайт.

кетиш этишинин кыймыл атоочу.