1. приносящий беду, приносящий несчастье; вредоносный;
ал кесирдүү иттин кесири тийди из-за этого подлого пса несчастье обрушилось;
кесирдүү башка келгең бактыны кетирет погов. мерзавец отгонит привалившее счастье;
2. важный, надменный;
кесирдүү аркы-терки басып жүрөт он с надменным видом расхаживает взад и вперёд;
кымкап чепкенди кесирдүү жамынып важно накинув на себя парчовый халат.

сын. 1. Зыяндуу, кырсыктуу, кесепеттүү. Кесирдүү өлүм жолугуп, Кескен талдай куланып (Үсөнбаев).
2. Текебердүү, өзүн жогору баалаган, кекирейген. Бул барып турган кесирдүү киши го дейм («САЖИ»).

кесирдүү, кесирлүү

1. Текеберчилиги бар, бой көтөргөн, менменсиген, кекирейген. Кесирдүү киши. 2. Кесепеттүү, зыяндуу, кырсыктуу. Көрдүк бейм баштан өткөрүп, Кесирдүү жаат урушуң (Тоголок Молдо). Кесирдүү өлүм жолугуп, Кескен талдай куланып («Олжобай менен Кишимжан»).