Киргизско-русский словарь Юдахина
карындаш I
1. племянница (по мужской линии, если она моложе дяди);
2. младшая сестра (в отношении брата, но не сестры; ср. сиңди 1);
3. родственник;
карындаш тууган кровный родственник.
карындаш II
р. разг.
карандаш;
колунан карындаш түшүрбөй не выпуская из рук карандаша.

Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. 1. Өзүнөн кичүү кыз бир тууган (эркек бир туугандан кичүү кыз). Ысмайылдын бойго жеткен карындашы бар (Жантөшев). «Сен жүрө албайсың» деген карындашына Аскар (Сыдыкбеков).
2. Жалпы өзүнөн кичүү кыз-келиндерге карата айтылуучу сөз.
КАРЫНДАШ II туурасы: карандаш.

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Өзүнөн кичүү кыз бир тууган (эркек бир тууганына карата). Карындашы Динарды үйгө калтырып келгенине Аскар азыр өкүнүп да калды (Сыдыкбеков). Манастын жалгыз карындашы (Бөкөнбаев). || Аталаш туугандардын өзүнөн кичүү кыздары (аталаш эркек туугандарына карата). Бул кыз – менин карындашым. Экөөбүздүн аталарыбыз бир тууган – деп, Омор Жамалдын жөн-жайын түшүндүрө баштады («Ала-Тоо»). 2. Жашы улуу эркектер өзүнөн кичүү кыз-келиндерге, аялдарга кайрылуу иретинде айтыла турган сөз. Эмгекте жүргөн карындаш, Турмуштун көркү, жайдарым (Бөкөнбаев). «Мыскал карындаш» дешип, ал кызга сый тааныштай мамиле кылышат (Сыдыкбеков). – Эсенсизби, карындаш жан! (Нуркамал).