каршылаш I противник; каршылаш бол- быть противником; сопротивляться; узак убакытка каршылаш болуп тура албайт он не может длительное время сопротивляться. каршылаш- II взаимн. откаршыла- выступать друг против друга, вступать во враждебные отношения.
Касташуу, бири-бирине кас болуу, душмандашуу, араздашуу. Каршылаштык манапка, Өң букара бир тарап (Токтогул). Бирок солдат каршылашып эч сөз айткан жок (Жантөшев).