см. карат- 3.

жанд. 1. Жараша, карай, ылайык. Кылган жумушуна карата акы берилет.

1. 2.                Көздөй, карай. Каныбек менен Ажар ары карата жөнөдү (Жантөшев).
2. 3.                Арнап багыттоо. Алым менен Сатар жылуу сөздөрүн Абазга карата айтып жатышты (Таштемиров). Биринчи майга карата.

карата

в честь чего то или кого то

1. Барыш жөндөмөдөгү сөздөн кийин айтылып, ошого жараша, ошого ылайык келип чыккан натыйжаны билдирүү, баяндоо үчүн колдонулат. Жарышка карата саяпкерлердин тынчы кетип жүргөн убак (Каимов). Кийинки күндөрдө Акбардын мамилесине карата Амантурдун да кыялы бузула түшкөн эле (Убукеев). 2. Кыймыл-аракет багыт, алган тарапты, багытты билдирет. Кызыл нарды карата Көкөтай барат калдактап («Эр Төштүк»). Каныбек менен Ажар ары карата жөнөдү (Жантөшев). Алым менен Сатар тамаша иретинде жылуу сөздөрүн Абазга карата айтып жатышты (Таштемиров).

КАРАТАЗ — эпизоддук кейипкер, көөрүкчү. Манастын ач албарсы жасалганда кырк алты устаны жадатып, көөрүк басып бергени айтылат (Сагымбай Орозбаков, 4. 339).

КАРАТАЙ — Ырчыуулдун өз аты, к. Ырчыуул.

1. то же, что кара тал (см. тал I 1);
2. этн. боевой клич племени кушчу.

то же, что кара таман (см. таман I).

караташ (суу кушу) (зоол.)