каралоо
Киргизско-русский словарь Юдахинаи. д. от карала- III
опорочение, охаивание;
уст. обвинение.
опорочение, охаивание;
уст. обвинение.
каралоо
Толковый словарь кыргызского языка (1969)карала этишинин кыймыл атоочу.
каралоо
Кыргызско-турецкий словарь Сагынбаевойkaraloo
karalamak
karalamak
каралоо
Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)каралоо
КАРАЛОО I
Толковый словарь кыргызского языка. 2015карала I этишинин кыймыл атоочу.
КАРАЛОО II
Толковый словарь кыргызского языка. 2015карала II этишинин кыймыл атоочу.
каралоочу
Киргизско-русский словарь Юдахинахулитель;
уст. обвинитель.
уст. обвинитель.
каралоочу
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. эс. Айыптоочу, күнөөлөчү
каралоочу
Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)каралоочу (а.)
КАРАЛООЧУ
Толковый словарь кыргызского языка. 20151. Айыптоочу (жоопко тартылган адамдын айыбын мойнуна коюу милдетин аткаруучу). 2. Оң, туура ишти тескери, ак ниет, таза адамдарды кара көрсөткөн адам.