караандаш I
заметный, видный;
мен да караандаш болчу жан элем фольк. я тоже был заметным человеком.
караандаш- II
взаимн. от караанда-
быть близко друг к другу;
экөөңүн арыз-муңуң меникине караандашпайт ваша печаль (букв. печаль вас двоих) ничто по сравнению с моей (букв. и близко не подходит к моей).

I такт. Бири-бирине көрүнгөн аралыкта, жакын. Бири-бирине, караандаш бара жатышты.
КАРААНДАШ II караанда этишинин кош мамилеси.

караандаш (сын а.)

караандаш-

1. Бирине бири көрүнгөндөй, караандары жакын аралыкта. Алар бири-бирине караандаш бастырып келатышты («Ала-Тоо»). 2. Өз ара жакындыгы, окшоштугу бар, бири-бирине барабарлаш, тең чамалуу. Кайсы жагынан алса да силер менен биз караандаш эле болуп жүрбөйбүзбү? («Ала-Тоо»). 3. караанда этишинин кош мамилеси. Бул айткандарың чындыкка караандашпайт.