опечаленный, огорчённый; тоскующий;
капалуу көңүл печальное сердце.

сын. Капасы бар, кайгылуу, убайымдуу. Каткырып түрлүү ыр менен, Капалуу жанды соороткон (Осмонкул).

dejected ди‘жэктид

kapaluu
üzgün

капалуу

печальный

Кайгы-капасы бар, убайымдуу. Кызы өлгөндөн кийин Санька абдан капалуу болуп, сүйлөшпөй калды (Абдукаримов). Чоң-Бүлөөлүдө болгон окуядан бери Каныбек абдан капалуу (Жантөшев). Алар үйдө жокто менден капалуу, менден ызалуу ким бар (Сыдыкбеков).