канжала

этиш. Көбүнчө бети-башы, оозу-мурду кан болуу.

канжала-

то же, что кан жала- (см. кан I).

Урушканда, мушташканда же бир нерсеге урунганда оозу-мурду кан болуу, каноо. Тигине, ошон үчүн душмандын оозу-мурду канжалайт («Ала-Тоо»).

канжала этишинин аркылуу мамилеси.

то же, что кан жалат- (см. кан I).

канжала этишинин аркылуу мамилеси. Датканын албуут энеси мурдумду канжалата койду (Токомбаев).