этиш. Капалануу, кайгылануу, кейүү. Көрө турган окшоймун, Кайгырып калган журтумду (Барпы). Калың эл келип жабылып Кайгырып мени карашат (Токтогул).
печалиться, горевать;
жардынын жалгыз аты айгыр, жатып алып кайгыр погов. у бедняка один конь (да и тот) жеребец, ложись да и горюй;
капаланып кайгырдым я печалился и горевал.
Капа болуу, кайгылануу, убайым тартуу. Өмүрүндө кайгырбаган капитандын өңү бузулуп, көзүнөн жаш кылгырды (Жантөшев). Жолойду таппай кайгырып, Айласы кетип Манастын, Алтайга тартып кайрылып («Манас»). Татыбек турмуштун али эч бир даамын тата электигин эстеп кайгырды (Байтемиров). Ботосу өлгөн ингендей, Боздоп нечен кайгырдым («Мендирман»).
кайгы II этишинин аркылуу мамилеси.
кайгыр этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от кайгыр-
заботиться, озаботиться;
эртеңки иш эшекти да кайгырткан погов. о завтрашнем дне даже осёл заботился.
кайгыр этишинин аркылуу мамилеси.
и. д. от кайгыр-;
кайгыруудан эч пайда жок горевать бесполезно;
кайгыруу менен билдиришет... с прискорбием сообщает...;
терең кайгыруу менен билдирет... с глубоким прискорбием извещает... (газетное сообщение о смерти кого-л.).
кайгыр этишинин кыймыл атоочу.
кайгыр этишинин кыймыл атоочу.
kaygıruu, kıynaluu
kahrolmak