1. (о животных) склонный к постоянным перемещениям;
2. перен. груб. потаскуха, потаскун.

сын. 1. Тез жүргөн, өктөм жүрүшү мыкты (ат, унаага карата).
2. Жүргүч, жүргөнгө берилген (адамга карата).

жүрдөөк

1. Тез жүргөн, өктөм, жүрүшү мыкты (унаага карата). Жүрдөөк жылкы. Жүрдөөк ат. 2. Жайылганда, оттогондо алдыга түшүп алып, артынан башка малды ээрчитип кете берүүчү, бир жерге токтоп турбай кете берүүчү, баштаак. Кула бээ жүрдөөк эле, жылкы алыс кетип калат, тушап койчу («Ала-Тоо»). 3. Аягы суюк, ойношчул. Жүрдөөк эркек.

жүрдөөктүк, жүрдөөктүгү, жүрдөөктүккө