этиш. Үн чыгарбай күлүү, күлүмсүрөө. Карыя жылмайып койду да, өзүн тиктеп турган Шатенге жалт карады (Аалы). Аскар акырын ууртунан жылмайды (Сыдыкбеков).

улыбаться;
душман сырттан жылмаят, ичинен кубанат погов. враг внешне (сочувственно) улыбается, а внутренне радуется (твоей печали);
энесин капыстан көргөн балтыр бешик баладай жылмайып улыбнувшись, как младенец, вдруг увидевший мать;
мурутунан жылмайып койду он улыбнулся себе в усы;
калп эле жылмайып койду он деланно улыбнулся;
жылмайып кал! пропади ты вместе со своим родом-племенем!;
жылмайгыр! чтоб ему неладно было!
жылмайыңкы слегка улыбающийся;
жылмайыңкы тарт- принять слегка улыбающийся вид, чуть заметно улыбнуться.

smile смайл

жылмай-, жылмаюу,
жылмаят

Күлүмсүрөө, күлүмсүрөгөн кейипте болуу. Жигиттен жигит иргейсиң, Жылмая карап күлбөйсүң (Осмонов). Жылмайсаң эрдиң гүлдүн түрүн алат, Жүрөгүм анан кантип жатмакчы жай (Токомбаев).

жылмай этишинин аркылуу мамилеси.

жылмайт-, жылмайтты

жылмай этишинин аркылуу мамилеси.

жылмайтуу

жылмайыңкы

Күлүмсүрөгөн абалда, кейипте. Каныбек акырын ууртунан жылмайыңкы күлүп учурашты (Жантөшев).

жылмайыш I
и. д. от жылмай-
улыбка;
анын жылмайышы чын айткандыктын белгиси эмес эле его улыбка не означала того, что он сказал правду.
жылмайыш- II
взаимн. от жылмай-
улыбаться; улыбаться друг другу.

жылмайыш