1. трещины и болячки на губах или веках;
эрдин желки баскан губы его потрескались;
2. человек с трещинами и болячками на губах или веках.
зат. 1. Эриндин жарылып жара болушу, эриндеги жара. Эрди желки сары жигит («Ала-Тоо»).
2. Эрди жарылып жара болгон киши.
Эриндердин чатырап, териси сыйрылма жарааты. Эрди желки сары жигит келип, арызын айтты («Ала-Тоо).
колыхаться, трястись (о чём-л. мягком, пушистом);
желкилдеген төө верблюд с колышащимися чууда (см.).
Бир жакты карай жапырыла жыгылып сеңселүү, желп-желп этип бир калыпта теңселгендей абалда болуу. Жер кыдырып жел жүрсө, Желкилдеп турган жекени («Семетей»). Желкилдеген төө жедиң, Желини карыш бээ жедиң (Тоголок Молдо).
понуд. от желкилде-;
желесин кыркып, бээни алды, желкилдетип, төөнү алды фольк. обрезав привязь, взял он кобылиц, взял он верблюдов, которые трясли своими чууда (см. чууда 1).
желкилде этишинин аркылуу мамилеси. Желкилдетип нар берген (Токомбаев).
желкилде этишинин кыймыл атоочу. Калың чыккан камыштын баштары акырын соккон желге желкилдөөдө.
кричать всё сильней и сильней;
желкинген душман грозный враг.