Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Улгайган, эски кишилерге карата урматтоо катарында айтылчу сөз. Жарыктык карыя, сиздин ал кездеги көргөндөрүңүздүн бүгүн бири да жок, мезгил өттү, турмуш кайрадан жаңырды («Ала-Тоо»). Жарыктык апамдын боорукерлигичи («Чалкан»).
ЖАРЫКТЫК II зат. Жарыкчылык; жакшы турмуш, жыргал турмуш, бакыттуулук; билимге, маданиятка ээ болгондук. Жарыктыкка чыгарды Жабыккан кыз-келинди (Үсөнбаев).

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Көбүнчө улгайган, картаң адамдарга карата аёо, боор ооруу сезими менен сыйлоо, урматтоо иретинде. О, жарыктык! – деди кемпирди колунан сүйөгөн Шамбет (Сыдыкбеков). Жарыктык карыя, убараланбай эле олтурсаңызчы (Токомбаев). 2. Кандайдыр бир көрүнүшкө таң берүү, улуу деп санап кадырлоо, барктоо, ыйык көрүү маанисинде колдонулат. Мелтиреген жарыктык Белгилүү Соң-Көл көл аман (Тоголок Молдо). Олжодо жүргөн Кылкүрөң, Айбандан эстүү жарыктык, Бура тартып, булт койду («Сейтек»).